نفس

من با تمام احترامی که برای خودم قائلم، معترفم که تاکنون در مسائل گونه گونی با خودم روراست نبوده ام. بسیار اتفاق افتاده که تصمیمی گرفته ام که به طور مشهودی سر خودم کلاه گذاشته ام. در ادامه بسایری ازین تصمیمات خواسته ام که منصرف شوم ولی دوباره و با شدت بیشتری خودم را خر کرده ام.

حال وقتی یک انسان محترم تا این سطح کلاه برداری را انجام میدهد چه انتظاری هست که با دیگران این چنین نکند. تکلیف نامحترم ها آنوقت چیست؟ اصلا  اینگونه مگر می شود که به کسی اعتماد کرد؟

پ.ن: متن فوق در پی این که من تصمیم گرفتم امشب مطلب خوبی بنویسم نوشته شد.با تشکر. امضا: یک آقای بسیار محترم

/ 3 نظر / 6 بازدید
مشرک

سلام عجب پس تو هم دچار خود در گیری شدی[زبان] آخیه این قدر بده......... مهم نیست برو کلاه برداری بزرگ انجام بده[چشمک]

فرفرری

سلااام !! ای کلک کلاه بردار شدی :دی؟؟ در یک اقدام خاطره جویانه لینکای وبلاگ اسبقم رو مرور کردم !! وروووجک سفید صورتی

نگار

وقتی از بین راهی که دلت میگه و راهی که عقلت میگه راهی رو انتخاب می کنی که دلت میگه اسمش رو میذاری کلاهبرداری از خود... وقتیم راهی رو انتخاب می کنی که عقلت میگه اسمش رو میذاری بلوغ فکری... اما دلمون کی قراره به بلوغ برسه...