حمایت از «علی پروین»

همانقدر که ما ایرانیها قهرمان پرور هستیم قهرمان ستیز نیز هستیم.به تاریخ سیاسی اجتماعی که نگاهی بیاندازیم نمونه های بسیاری را خواهیم دید و هیچگاه به اين نکته توجه نداریم که قهرمانی که می پروریم ممکن است موفق نباشد و این بی توجهی باعث می شود در مورد شایستگان ظلم بسیار رود.

نمیدانم ولی شاید این موضوع برگردد به افسانه های ملی که در آن  قهرمان افسانه توانا در حل هر مشکلی است و نیز یک خصوصیت پیشوایان شیعی که به دور از خطا و اشتباه بوده اند.خب شاید ایرانیها همواره آن قهرمانان را جستجو می کنند .

 

دامان این مسئله به ورزش نیز کشیده شده و این روزها شاهد چنین توهینی به علی پروین هستیم. هر باانصافی می داند که پروین چه در جایگاه بازیکن و چه در مقام معلم به ایران و پرسپولیس کم خدمت نکرده است.

قصدم در این مقال حمایت فنی از علی پروین نیست اصلا خیلی اهل فوتبال نیستم که بتوانم در این زمینه نظر بدهم ولی چهره مغموم علی پروین این روزها سوالاتی را در ذهنم جاری کرد که هر کدام جوابی در دل دارند.

¡چرا باید کار به جایی کشانده شود که پروین اینچنین با خواری بخواهد سمت را تحویل دهد؟

¡آیا در هدایت محبوبترین تیم ایران(که البته من جزو هوادارانش نیستم) شخصی مانند پروین نميتواند در جايگاه مديريت ــ هیئات مدیره ــ قرار بگیرد؟

¡آیا این پروین نبود که در اولین دوره لیگ برتر علیرغم بحرانهای پرسپولیس  از جان و دل مایه گذاشت و تیم را به مقام قهرمانی رساند؟

¡تا کی در هیئات مدیره دو تیم پرطرفدار تهران باید حضور  کسانی را شاهد باشیم که این سمت٬ چندمین شغل آنهاست؟

¡آیا زحمت کشانی چون پروین و خیلی های دیگر که همه می دانیم نمی توانند در این سمتها کمکی ایفا کنند یا نباید؟

 

  
نویسنده : حسین ; ساعت ۳:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۱۱/۱٥
تگ ها :