بهمن خونين...

فردا که بهار آید...

 

این روزها صدا و سیما را که روشن می کنم.

فیلمهای حوالی انقلاب تنها درونم را رنگ افسوس می زند. افسوس از نابودی این همه شور و هیاهو .آن روزها به شبنامه ای خیابان ها میلیونی می شد و این روزها پس از چند هفته ای خودکشيِ صدا و سیما، درصدی از آن روزها٬ که آنروزها سی میلیون بودیم و امروز!. تبلیغات برای فقط  یک روز مثل 22 بهمن.اگر قرار بود یک هفته راهپیمایی طول می کشید ، چیزی از صدا و سیما و... نمی ماند.

و آیا تمام آنان که می روند به خاطر حکومت امروز می روند یا وفای به دیروز؟

 

خنده را از بچه هایِ پرشوقِ  آویزچسبان، به دیروزِ مدرسه ها گرفتید.

 

...آزاد و رها هستیم

نه ظلم و نه زنجیری

در اوج خدا هستیم؟؟

 

  
نویسنده : حسین ; ساعت ۳:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۱۱/۱۱
تگ ها :