هبوط۲

چه برای یک انسان باشد چه برای تو که یک مولی!*

بعداز خداوند. این تاخر و تقدم به چشم من و توست که می آید. زمان برای حجم کوچک ماست که می گذرد. گناه آدم برای او انگار هر روز و هر لحظه رخ میدهد. بی ایمانی به آنچه خداوند می خواهد. گناه ٬گناه بزرگی است حال چه آدم باشد چه ما که انسانیم چه تو که یک مولی. خداوند است که این گناه را بزرگ می کند نه آدم ٬ نه ما که انسانیم و نه تو که یک مولی. میوه ممنوعه را خداوند معین می کند نه آدم ٬ نه من که یک انسانم نه تو که یک مولی.سطح اوست که از همه ما والاتر است ٬ از آدم ٬ از من که یک انسانم و از تو که یک مولی که فقط یک مولی. به اندازه بیست و دو ممیز چهار لیتر از یک گاز٬ مثل گاز ترش که نمی سوزاند ٬ میکشد.

*:کامنت دو پست پیش از این دریافت شد.

  
نویسنده : حسین ; ساعت ۱:۳٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۳/٦
تگ ها :