بوسه های تلخ

چشمانت به اشاره ای گس من را از یاد بردند.

...آهای ستاره ی شبهای بی کسی

به خلوت تاریک من بیشتر ببار

زمین سرد نبودن توست

بمان ، بسوزان.

پ.ن:مرور لحظه های سخت ....حتی از دست من هم...حتی از دست من هم....حتی از دست من هم؟

  
نویسنده : حسین ; ساعت ۳:٠٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/٧/۱۱
تگ ها :