سفرنامه تبریز(۱)

"picture saved"

دو روز ماموریت تبریز، قصه های جالبی داشت.این ساختمان خوشگل جایی بود که من دو روز جون کندم.میخواستم بنویسم ولی متاسفانه وقت نمی کنم.

پ.ن؛ سلامیچم،حالیز یاخخ چیدی؟ یورول میاسیز

  
نویسنده : حسین ; ساعت ٩:٠٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۸/٢٩
تگ ها :

«صداسیما»شود سبب خير اگر خدا خواهد

رفته رفته به انتخابات مجلس هشتم نزدیک می شویم.بسیاری از گروه های اصلاح طلب به دنبال بزرگ کردن حلقه ائتلاف اند.حال آنکه در جبهه مقابل هم این مسئله به شدت مورد بررسی است.گرچه در جبهه اصولگرایی جنگ قدرت و سهم خواهی صفت اصلی هر سه گروه سنتی ها ،حامیان احمدی نژاد و حامیان قالیباف است.
بیشترین چالش اصولگرایان با "خودیهاست" تا با رقیبشان. در روزنامه ها و خبرگزاریها کمتر خبر ،مصاحبه و تحلیلی مشاهده می کنیم که به این مسئله بپردازد.اما اصلاح طلبان چالش بزرگی را با رسانه ملی دارند که به تحلیل من به سودشان تمام خواهد شد.
تجربه انتخابات گذشته شوراها نشان داد که صداوسیما اگرچه به ظاهر اقدام به تفرقه افکنی میان اصلاح طلبان می کرد ولی این مسئله به عنوان یک زنگ خطر برای اصلاح طلبان محسوب شد و حامیان کروبی نیز نهایتا به حلقه ائتلاف پیوستند.
کنایه زنی اخیر دو حزب اصلاح طلب که نه در سطوح بالایی که در بین جوانترهای این دو حزب اتفاق افتاد بلافاصله به خوراک صداوسیما به خصوص گروه خبر 20:30 تبدیل شد و همین مسئله سبب شد تا اصلاح طلبان بیشتر نگران این نوع اتفاقات حتی در سطوح پایین دستی احزابشان شوند

بدون شک نیز در ادامه صداوسیما میتواند نقش پررنگی را در پیروزی اصلاح طلبان ایفا کند.

  
نویسنده : حسین ; ساعت ۱٢:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۸/٢٠
تگ ها :

خاکستری

این روزها در تلاشم تا ساعاتم را به سوی رنگ واحدی هدایت کنم. همیشه دوست داشتم که از شدت مشغله ادعایم درباره توانم را محک بزنم. ظاهرا این مسئله در چندماه آینده به شدت اتفاق می افتد.خدا به دادم برسه.

پ.ن: اینان که موج سواری می کنند و جیغ می کشند.

  
نویسنده : حسین ; ساعت ٦:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۸/۱٩
تگ ها :

فشار بر دانشجويان ادامه دارد

در حالیکه اخبار٬ این روزها بیشتر به اتفاقاتی چون اوضاع حاد پرونده هسته ای (و البته با خیال خوش حامیان دولت اوضاع بسیار مناسب!!)٬ اوضاع بد اقتصادی و همچنین ورود گروه ها٬احزاب و جریانهای سیاسی به کارزار انتخابات مجلس اختصاص یافته است٬ دانشگاه ها همچنان تحت فشار اداره می شوند بدون آنکه کوچکترین خبری از آن منتشر شود. در این میان فعالین دانشجویی هر روز با تهدید و تحدید جدیدی روبه رو می شوند اما دلاورانه بر سر مواض حق طلبانه خود ایستاده اند.

اتفاقات دیروز دانشگاه علامه نشان دیگریست از شجاعت دانشجویان که علیرغم چنین تهدید های بی سابقه ای برای احقاق حقوق خود و همکلاسیهایشان هنوز ایستاده اند. و بدون شک این مظلومیت هر روز و هروز باعث اثبات حقانیت و هر چه بیشتر زنده شدن روحیه جنبش دانشجویی می شود.

گزارش کامل از تجمع دیروز دانشگاه علامه، همراه با عکس(خبرنامه امیرکبیر)

  
نویسنده : حسین ; ساعت ۱٢:٥٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۸/٩
تگ ها :

ريگی به کفش نيست؟ باور کنيم؟

بعد از حضور احمدی نژاد در پلی تکنیک و انتقاد و اعتراض دانشجویان که به دلایل رعایت نکردن حریم دانشگاه از طرف نیروهای امنیتی ٬ دانشجویان ارسالی و خبرنگاران حکومتی شدت یافت و بعضا تند و حتی قابل نقد شد٬ تابوی بزرگترین مقام جریان جدید سیاسی کشور که با شعارهای پوپولیستی تا آن روز به راحتی پارو زده بود شکست و این موج شجاعت عده ای دانشجوی معمولی بود که ایستاد تا بشکند و بشکاند(و براستی آنان که اینان را دانشجو نما ٬ خود فروخته و منافق می نامند٬ چه نامی برای دانشجویان ارسالی برمی گزینند؟؟؟). از آن روز بود که دانشگاه های مختلف بر جسارت خود برای نقد و اعتراض افزودند و رفته رفته فضا به سمتی می رفت که یک اتفاق مهم ولی خیلی ساده در گستره جامعه رخ دهد: مفتضح شدن یک جریان و شعارهایی که مصرف رأی فراخوانی و رأی آرایی دارند.

این شجاعت ها وقتی با انحصارطلبی در تعارض قرار گرفت تبدیل به رقابت و چه بسا جنگ شد.رقابتی که یک طرف آن آنقدر مجهز است که آدم را یاد سربازان قدیمی همراه با کلاه خود ٬ لباس ٬ سر و ابزار جنگی آهنی می انداخت و طرف دیگر آن تنها با درفشی آن هم نه بر قامت که بر دست ایستاده است برای حق طلبی.

پروژه نشریات موهن اتفاق می افتد. به دنبال موشکافی دوباره آن نیستم. آنانی که در پی کشف حقیقت اند٬ زحمت بکشند و بروند اخبار گفتار و رفتار دو طرف قضیه را بخوانند(پیشنهاد می کنم آرشیو سایت های انجمن اسلامی پلی تکنیک ٬بسیج پلی تکنیک ٬ رجانیوز٬روزنامه ها و ...   اصلا کافیست یکساعت با گوگل مراوداتی داشته باشید تا خیلی نکات دستتان بیاید). فضا ملتهب می شود و در این میان کلیه نشریات توقیف می شوند(اعم از مخالف ٬ منتقد ٬ موافق و مرید حکومت).اتفاقی که عمق اهمیت آن کمتر در آن فضا دیده میشد. دوستان ما یکی پس از دیگری به اوین رفتند و دانشگاه در خوابی تابستانه فرو رفت.

"picture deleted"

مهر آغاز می شود بدون مهر.خبرهای خوشی از اوین نمی آید(گرچه داشتن انتظار خبر خوش از اوین نوعی حماقت است) و سرانجام دوستان ما در دادگاه محکوم می شوند.و سوال اینکه اینها را برای چه گرفته بودند؟؟!! مگر ادعا نشده بود که پروژه نشریات موهن کار این سه تن بوده؟ پس چرا حکمی در این باره صادر نشد؟ بسیار خوشحال می شوم.

دانشگاه وارد ماه آبان می شود و هنوز نشریات(همه) در توقیف هستند. خبر می رسد که آیین نامه تغییر کرده است ولی نشریات هنوز اجازه انتشار ندارند. ریگی به کفش نیست؟ باور کنیم؟

  
نویسنده : حسین ; ساعت ٢:٤٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۸/۳
تگ ها :